UNpeople

ყველაზე საშინელი იცი რა არის? როცა ბლოგი გავაკეთე მაშინ არავინ მყავდა, ბლოგმა ძალიან ბევრი ადამიანი გამაცნო, ზოგიერთი ახლა მეგობარიც კი არის, მერე ბლოგი მივივიწყე და ადამიანები ისევ წავიდნენ, ახლა ისინი ადამიანებიც კი აღარ არიან. ცუდად მხდის ჩემს გარშემო სხვა ადამიანების ღიმილიანი სახე, აღარ მინდა, დავიღალე. 1-2 წლით რომ დამაძინა ზამთრის ძილით არ იქნებოდა ურიგო.

ვერ ხვდებით ?

ბოღმა მახრჩობს, რომ დღეს მარტო ვარ, ცრემლები ნელნელა თანაბრად მაგრამ აჩქარებულად მოდის, ბაგეს უერთდება და ისევ ქვესკნელში უჩინარდება.

მიჭირს ყოველი დღე შენს გარეშე, მიჭირს როცა შენ არსებობას ვიხსენებ და ვხვდები რომ კარგად ხარ, უკვე 1 თვე გახდა და თავს ვაჯერებ, რომ კარგად ვარ. ჟანგბადი მჭირდება, გული მეკუმშვება.

ადამიანები არარაობები ვართ!!!

არარაობა ხარ შენც, იცი მაგრამ ეს გააკეთე?!

– ……………….

დარჩენილიყავი რა იქნებოდა. მაგრამ შენ ამბიციური ბოზი ხარ, თავში ავარდნილი ნაბიჭვარი

.

Advertisements

3 thoughts on “UNpeople

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s