SUICIDE

large (4)

შორს ცხრა მთას იქით იყო ერთი პატარა სოფელი, სახელად ნანგილიმა. იქ მიდიოდნენ ისინი ვინც იყვნენ მამაცნი და ერთგულნი, როგორც ძმები ლომგულები და კიდევ მე. მე ვინ ვარ? მე ერთი გზააბნეული კრავი ვარ, ღმერთმა სახელიც კი არ მარგუნა, მე ყველას გულში ვარ, როცა მათ რამე უჭირთ ვცდილობ დავეხმარო, ჰო სულ დამავიწყდა მე ნანგილიმაში ვცხოვრობ და იცით რა არის ჩემი გასაჭირიი??

– ვის დავეხმარო აქ აღარავინ არის მამაცი და არც ერთგული. ნანგილიმა დაიცალა :/ ძმები ლომგულებიც წავიდნენ, დამტოვეს მარტო.

***

ნელ–ნელა ვრწმუნდები რომ საერთოდ აღარავის ვჭირდები. ყველა მივიწყებს!

***

მე ის პატარა კრავი აღარ ვარ.

***

ზოგი მიყენებს, მე კი ვერ ვხვდები მათ ჩანაფიქრს.

***

ჯერ სულ რაღაც 14 გაზაფხულია, ჩემ სხეულზე უფრო პატარა გული ძგერს.

***

– იცი, მე გული მტკივა.

ამდენი უაზრო, ბოღმა, ბოროტი ადამიანები რომ ხართ ჩემს გვერდით!

***

მირჩევნია პირში მითხრათ ვიდრე ზურს უკან იჭორაოთ ჩემზე!

large (3)

გული სტკიოდა პატარა გზააბნეულ კრავს, ღმერთს ევედრებოდა რომ წაეყვანა თავისთან, თვითმკვლელობამდეც კი მისულა, მაგრამ გადარჩენილა, ღმერთსაც კი არ სდომებია თავისთვის!

Advertisements

7 thoughts on “SUICIDE

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s